* Gimnazjum 29 we Wrocławiu Gimnazjum nr 29 we Wrocławiu
im. Konstytucji 3 Maja

Listy do rodziców

Przeciwdziałanie agresji i przemocy

Drodzy rodzice,

wiele dzieci doświadcza przemocy ze strony swoich szkolnych kolegów i nie mówi o tym dorosłym. Podobnie dzieci obserwujące dokuczanie, z obawy, aby nie nazwać ich skarżypytami, nie informują o tym dorosłych.poszkodowani cierpią w samotności a my nie możemy im pomóc. Zależy nam, aby w naszej szkole młodzież czuła się bezpiecznie i mówiła nam o swoich problemach.

Stąd  apel do Państwa o pomoc w kilku ważnych sprawach.

Bardzo proszę:

  • Rozmawiać z dziećmi o agresji i przemocy – wyjaśniać im, dlaczego jest zła i jakie przynosi szkody.
  • Zachęcać dzieci do rozwiązywania konfliktów bez agresji i przemocy.
  • Informować wychowacę lub pedagoga o ważnych sporach wśród dzieci, aby mogli je rozstrzygnąć.
  • Rozmawiać z dziećmi o sytuacji w klasie, szkole: czy widzą dokuczanie, jak na nie reagują, czy wiedzą co należy zrobić będąc ofiarami lub świadkami przemocy.
  • Zgłaszać każde zdarzenie przemocy, abyśmy jako szkoła mogli szybko zareagować.

 

Pedagog Agata Gajos


Rozwój w okresie wczesnego dojrzewania

Dojrzewanie często opisywane jest jako etap życia, na którym następuje „przejście” z dzieciństwa w dorosłość.

Jest on również charakteryzowany jako etap „trudny”, okres w którym zdolność rodziny do dostosowania się do zmian lub dokonania zmian wystawiona jest na próbę.  

Rodzice często mają wątpliwości czy są jeszcze w stanie wpływać na rozwój swoich dzieci.

Dojrzewanie to okres zaczynający się na ogół w wieku 11 lub 12 lat (niektórzy twierdzą, że 13 lub 14), który charakteryzują poważne zmiany w wielu sferach rozwoju dziecka:

  • Zmiany fizyczne (w zakresie kształtu i funkcji organizmu)
  • Kluczowe zmiany dotyczące osobowości – Kształtowanie się tożsamości
  • Zmiany w sferze kontaktów społecznych (grupy rówieśnicze stają się ważną grupą społeczną)
  • Ogromne dokonania w kwestii logicznego myślenia (stopniowo pojawia się zdolność do abstrakcyjnego myślenia)
  • Nabycie zdolności do formułowania sądów moralnych
  • Powstanie własnego systemu wartości

Oto ogólne zadania rozwojowe jakie stopniowo musi spełniać nastolatek do momentu wejścia w dorosłość:

  • Poznać zmiany jakie dokonują się we własnym ciele oraz zaakceptować własne ciało jako część siebie
  • Zrozumieć własne emocje i nauczyć się radzenia sobie z nimi
  • Uzyskać zbilansowany wizerunek samego siebie oraz wykreować stabilną tożsamość, co ułatwi odgrywanie ról społecznych, w różnych grupach społecznych, w kontaktach interpersonalnych, w tym bliskich relacjach
  • W trakcie przechodzenia z jednej roli w drugą, adolescenci będą potrzebowali umiejętności kreatywnego myślenia, spontanicznego reagowania (znajdowania nowych rozwiązań w znanych sytuacjach); będą również musieli być gotowi do eksperymentowania w nowych i czasami nieznanych sobie sferach.
  • Stać się samodzielnym podczas określenia własnej roli w rodzinie w oparciu o nowe cele
  • Myśleć abstrakcyjnie i postrzegać sprawy z punktu widzenia drugiej osoby
  • Formułować osobiste wartości i „postawę wobec życia”

Nie ma wątpliwości, że wiele z wyżej wymienionych zadań rozwojowych ma swoje źródła we wcześniejszych etapach rozwoju dziecka. Niemniej, dojrzewanie jest okresem zmiany i stanowi dla rodziców szansę wywarcia istotnego wpływu na dziecko. Bez względu na poziom kompetencji i samooceny, z którym dziecko wchodzi w okres dojrzewania, poziom ten wzrośnie lub spadnie w tym okresie w zależności od stopnia wsparcia lub odrzucenia jakie dziecko napotka próbując radzić sobie z ogromnymi zmianami jakie dokonują się w jego życiu.

Nastolatki w wieku 12-13 lat znajdują się na ogół w pierwszym etapie dojrzewania. Etap ten stanowi pomost pomiędzy dzieciństwem i wiekiem dojrzewania, Większość rodziców i nauczycieli jest świadoma tego, że dzieci w tym wieku często niespodziewanie zmieniają zachowanie z „dojrzałego” na „dziecinne” i na odwrót.

Inne konkretne cechy charakteryzujące ten wiek:

  • Zmiany fizyczne są bardzo ważne – nastolatki obserwują wielorakie zmiany w swoim ciele i często zdarza się, że w ich rozwoju pojawiają się znaczne różnice.
  • Różnice fizyczne często manifestują się różnicami w zachowaniu. Niska samoocena nastolatka może być w dużym stopniu spowodowana wyglądem zewnętrznym.
  • Jest to okres głębokich zmian emocjonalnych. Produkcja hormonów przyczynia się do powstawania głęboko przeżywanych emocji, które mają wpływ a niejednokrotnie kierują zachowaniem nastolatka (typowe nagłe zmiany nastroju). Jest to również czas w którym utrata dzieciństwa może wywoływać smutek.
  • Nastolatki uświadamiają sobie, że są odrębnymi jednostkami i że muszą odnaleźć swoją nową rolę w rodzinie oraz w społeczeństwie. W tym wieku dzieci często również przechodzą ze szkoły podstawowej na wyższy etap edukacji, co wzmacnia potrzebę określenia nowej roli (wiążącej się z większą samodzielnością, ale również większą ilością obowiązków).
  • Fantazje seksualne i nieznane uczucia wobec osób obojga płci często dezorientują młodych ludzi.
  • Jest to okres w którym samoświadomość jest podwyższona; nastolatki są bardzo skupione na sobie, jednak wciąż nie mają jasnego wizerunku samego siebie.
  • Często czują się „inne”, samotne” lub „nierozumiane” przez otoczenie, zwłaszcza własną rodzinę (fantazje na temat bycia adoptowanym dzieckiem).
  • Podstawowym sposobem rozwiązywania problemów mogą być agresja, uległość lub współdziałanie. Ich zachowanie zależy od sposobu w jaki są traktowani przez innych, przykładów podsuwanych przez innych, lub może być to również czasowa obrona przed nieznajomymi myślami i uczuciami.
  • Na tym etapie wielu nastolatków upiera się, że coś należy zrobić tak a nie inaczej twierdząc, że istnieje tylko jeden sposób; jednocześnie w tym okresie wzrasta ich zdolność do logicznego myślenia (może to wynikać z nieustannych kłótni i obstawania przy jednym sposobie patrzenia na życie). Dopóki nie wytworzy się u nich zdolność do abstrakcyjnego myślenia nie są w stanie spojrzeć na daną sprawę z perspektywy innej osoby lub uwzględniać to w jaki sposób otoczenie postrzega ich działania.
  • Ponadto, w kwestii zdolności do abstrakcyjnego myślenia, na tym etapie nastolatków zajmuje głównie niedaleka przeszłość i teraźniejszość, wskutek czego nie są w stanie formułować długoterminowych planów ani przewidywać konsekwencji swoich działań (często domagają się również natychmiastowego zaspokajania własnych potrzeb).
  • W tym okresie dokonuje się bardzo ważna zmiana czyli proces odchodzenia od rodziny. Nastolatki wciąż w bardzo dużym stopniu znajdują się pod zewnętrzną kontrolą i władzą. Jednak w przypadku rodziców mogą się tej władzy i kontroli nie akceptować. Grupy rówieśnicze nabierają znaczenia i mogą wypełniać rolę rodziców w zapewnianiu bezpieczeństwa i wskazywania drogi.
  • Złe zachowanie na tym etapie przypomina działania z poprzednich stadiów rozwojowych: nastolatek przestrzega reguł z lęku przed karą. Okłamywanie staje się częścią życia a granice czasowe są przedmiotem nieustannych renegocjacji. Nieposprzątany pokój, ignorowanie obowiązków domowych, palenie, picie i długie przebywanie poza domem mogą stanowić próbę kwestionowania autorytetu rodziców na drodze do uzyskania samodzielności.

„Ograniczona zdolność adolescenta do wybiegnięcia w przyszłość oraz opieranie swojej samooceny na ludziach i sprawach teraźniejszych może generować wszelkiego typu działania niebezpieczne” (Myers B, 1996).

pedagog Agata Gajos - na podstawie programu profilaktycznego "Unplugged"


1 list do rodziców

Wrocław, 26 października 2012 r.

Szanowni Rodzice i Opiekunowie uczniów  Gimnazjum nr 29,

witam Państwa serdecznie  w naszej szkole.  Jestem pedagogiem szkolnym, ściśle współpracuję z wychowawcami i nauczycielami, dbając o wszechstronny rozwój uczniów. Do wielokierunkowej współpracy zachęcam także Państwa.

Bardzo ważne w wychowaniu dzieci jest zaspakajanie ich różnorodnych potrzeb, zwłaszcza potrzeb emocjonalnych. Jeśli te potrzeby są zaspokojone, dziecko jest zdrowe emocjonalnie, to znaczy szczęśliwe, dobrze się czuje i dobrze się zachowuje w domu, w szkole, w grupie rówieśniczej. Nie stwarza większych problemów wychowawczych. Główną potrzebą dziecka jest potrzeba bezwarunkowej miłości rodziców (przyjmowanie dziecka takim, jakie ono jest), która w dużym stopniu zaspakaja pozostałe potrzeby emocjonalne: poczucia bezpieczeństwa, poszanowania godności, bycia ważnym, osiągania sukcesów itp. Dziecko potrzebuje rodzica, który daje wsparcie, jest wzorem właściwych zachowań, ale także stawia wymagania.

W dzisiejszych, niełatwych czasach, gdy praca zawodowa pochłania większą część dnia, gdy rodzice decydują się na wyjazdy zarobkowe za granicę, gdy rodzina przeżywa kryzysy związane z brakiem wspólnie spędzanego czasu, z brakiem porozumienia, z chorobą jednego z członków rodziny , rozwodem lub innymi  trudnymi wydarzeniami, warto zwrócić się o pomoc do specjalistów –  pomoc w rozwiązywaniu problemów dzieci, dorosłych i całych rodzin. Często dzieje się tak, że trudna sytuacja domowa przeszkadza w prawidłowym funkcjonowaniu dziecka w szkole i poza nią.

W trosce o dobro Naszych dzieci zapraszam Państwa do współpracy ze mną oraz przekazuję ofertę instytucji pomocowych działających na rzecz rodziny.

  1. Poradnia Psychologiczno – Pedagogiczna Nr 1, pl. Orląt Lwowskich 2a (w budynku LO Nr   XII), tel.: 71 359 27 42; kontakt mgr M. Balcerak – Taracha ,gdzie uzyskają Państwo poradę w przypadku problemów dziecka w nauce,
  2. Poradnia Zdrowia Psychicznego  ul. Podwale 13 – tel. 71 355 63 61; dr Pyka,gdzie uzyskają Państwo poradę w przypadku nerwicowych, emocjonalnych czy psychicznych problemów dziecka ,
  3.  Specjalistyczna Poradnia Terapeutyczna ul. Borowska 101, tel.: 71 78375 99, gdzie porady i pomocy uzyskać mogą rodzice potrzebujący wsparcia w różnych sytuacjach wychowawczych, młodzież przeżywająca trudności wieku dojrzewania, mająca kłopoty w nawiązywaniu kontaktów z rówieśnikami, pozbawione wiary w siebie itp., całe rodziny przeżywający różne trudne sytuacje życiowe.

 

Pedagog Gimnazjum Nr 29
Agata Gajos